Dit is een memorial-website voor onze moeder.

Hilda is 5 jaar geleden op 5 oktober plotseling overleden. Wij willen een verhaaltje over onze moeder vertellen.

Zij is geboren en getogen in Den Haag, met een oudere broer, een oudere zus en een jong broertje. Haar oudere broer waar zij altijd heel erg trots op was, die had alles goed voor elkaar. Haar oudere zus waar ze zoveel bewondering voor had. De vele verhalen over haar jongere broertje, die ze altijd mee moest nemen van haar ouders, als ze naar het strand wilde met haar vriendinnen. Soms ongewild, maar ze sprak er altijd over dat het toch wel fijn was.
Op haar 23^ste ging ze trouwen met onze vader en in Capelle wonen. Na enkele gelukkige jaren, waarin ook wij allebei ondanks een moeilijke bevalling geboren zijn, kwam het huwelijk toch in moeilijk vaarwater terecht.
Ondanks dat is de verhouding met onze vader altijd goed gebleven. Zodanig dat tot haar laatste levensjaar, we nog gezamenlijk met zijn allen het jaarlijkse Parkpop in Den Haag bezochten, waar samen met oude Haagse vrienden altijd veel plezier beleefd werd.
Na de scheiding, koos ze ervoor om toch nog in Capelle te blijven wonen, ook al wilde ze dolgraag terug naar Den Haag. Maar dit deed ze voor de kinderen, die moesten op dezelfde school blijven, die moesten het vertrouwde gevoel blijven houden. Ze deed echt alles voor de kids. De mensen dachten over mama in die tijd, die heeft het goed voor elkaar, ze heeft een goede baan, een nieuw huis, de kinderen zijn bij haar, wat wil je nog meer?
Ze was echt een mensen-mens. Ze wilde bijna altijd iemand om zich heen en als ze ‘even’ boodschappen ging doen, kwam ze altijd uren later thuis, want dan was ze weer allemaal mensen tegengekomen en daar kwam altijd wel een praatje van.
Door het plotselinge overlijden van mijn moeder waren wij daarna radeloos. Dit hadden we nooit verwacht. Je hoort wel eens dat zoiets gebeurd, maar nooit bij jou zelf. Daar denk je gewoon niet aan. Nu het wel zo is, moeten we met zijn allen door en we weten dat onze mama een goede rustplaats krijgt. Ze is nu ook eindelijk bij haar ouders, die ze na hun overlijden niet uit haar hoofd kon zetten, ook niet voor heel even.

Onze moeder was een lieve, zorgzame en eerlijke vrouw. Ze had altijd tijd voor iedereen, nooit zette zij zichzelf op de eerste plek, altijd moest ze naar iemand toe of had iemand haar weer nodig, ze was er altijd. Het maakt niet uit of je haar voor de eerste keer zag, als er iets was, kon je bij haar terecht. Meestal kon ze je nog aan het lachen brengen ook, met haar gekke humor. Wij zijn trots dat we die humor hebben overgenomen en heel erg blij met wat zij ons allemaal geleerd heeft.
Ieder gezin heeft zijn goede en slechte tijden, maar bij ons was het altijd goed.

Nu vijf jaar later is er veel veranderd in ons leven, ondertussen is ook haar broer overleden, wat ook heel erg zwaar voor ons was en voor de familie. Maar we zijn wel veel hechter geworden en als we elkaar zien dan is het altijd feest! We missen onze moeder heel erg en willen jullie vragen om iets voor haar te schrijven in het gastenboek, of gewoon een opmerking te plaatsen. Ook kunnen wij zo contact met elkaar zoeken, dat vinden wij ook prettig.

Lindsay en Selina